Klaas
de aftrap, op Aswoensdag 😉
Prinsje Carnaval
'Ach moesjelief: wie was nou vader?'
vroeg 't ventje in zijn schoon hansop:
'Was het die met dat varkensmasker?'
'Nee, hij had een fluitketel op...!'
Levi Weemoedt
Prinsje Carnaval
'Ach moesjelief: wie was nou vader?'
vroeg 't ventje in zijn schoon hansop:
'Was het die met dat varkensmasker?'
'Nee, hij had een fluitketel op...!'
Levi Weemoedt
~Bezit~
Waar ik mijn hart aan heb verpand
in mijn verspild verleden,
het ging voorbij, het hield geen stand,
het is als zand vergleden.
Ik heb mij steeds het meest gehecht
aan sterfelijke zaken,
aan dingen die ik nimmer echt
tot mijn bezit kon maken.
Maar alles wat zo dierbaar was
dat ik het heb verloren,
is mij sinds ik het kwijt ben pas
voorgoed gaan toebehoren.
© Jean Pierre Rawie
Waar ik mijn hart aan heb verpand
in mijn verspild verleden,
het ging voorbij, het hield geen stand,
het is als zand vergleden.
Ik heb mij steeds het meest gehecht
aan sterfelijke zaken,
aan dingen die ik nimmer echt
tot mijn bezit kon maken.
Maar alles wat zo dierbaar was
dat ik het heb verloren,
is mij sinds ik het kwijt ben pas
voorgoed gaan toebehoren.
© Jean Pierre Rawie
Myrthe
Herinneringen
Het is ons maar geleend, de vele mooie dingen.
Die lief, vertrouwd en veilig, ons dagelijks omringen.
Het is ons maar geleend, gezondheid, welvaart,leven.
En wij pakken het aan, al was het ons gegeven
Ze zijn ons maar geleend, de vele aardse dingen.
Ons onbetwiste eigendom, zijn de Herinneringen
in beeld
Het is ons maar geleend, de vele mooie dingen.
Die lief, vertrouwd en veilig, ons dagelijks omringen.
Het is ons maar geleend, gezondheid, welvaart,leven.
En wij pakken het aan, al was het ons gegeven
Ze zijn ons maar geleend, de vele aardse dingen.
Ons onbetwiste eigendom, zijn de Herinneringen
in beeld
Luisteren
Luisteren naar de hemel
er valt van alles uit
de hagel hagelt hagelwit
de regens klateren luid
luister als de storm begint
naar het donderen van de donder
luister naar de lentewind
hij fluistert zo bijzonder
en luister naar het lieve lied
van vogels in de luchten
kijk omhoog naar het blije blauw
en... hoor de mensen zuchten
Luisteren naar de hemel
er valt van alles uit
de hagel hagelt hagelwit
de regens klateren luid
luister als de storm begint
naar het donderen van de donder
luister naar de lentewind
hij fluistert zo bijzonder
en luister naar het lieve lied
van vogels in de luchten
kijk omhoog naar het blije blauw
en... hoor de mensen zuchten
Myrthe
1 dag te laat, soit....
maandag, 30 maart
Geboortedag Vincent van Gogh (1853-1890)
VINCENT
De wereld om hem wist hij leeg en voos,
en ook zijn lichaam was hem waardeloos:
eer hij penseelt verwisselt voor revolver
brengt hij een vrouw zijn oor gelijk een roos.
Gerrit Achterberg
maandag, 30 maart
Geboortedag Vincent van Gogh (1853-1890)
VINCENT
De wereld om hem wist hij leeg en voos,
en ook zijn lichaam was hem waardeloos:
eer hij penseelt verwisselt voor revolver
brengt hij een vrouw zijn oor gelijk een roos.
Gerrit Achterberg
*Soms*
Soms zijn er witte plekken in een droom.
Misschien dat daar wel stille vlinders zweven.
Al weet je niet vanwaar zo'n vlinder komt.
Soms zijn er witte plekken in een droom.
Misschien dat je dan rustiger kunt slapen.
Zodat je niet meer bang bent voor wat komt.
Soms zijn er witte plekken in een droom.
Dan brengt de slaap je warmte en wat licht.
En minder donker waarvan je wakker ligt.
Johanna Kruit
Myrthe
APRIL
Vroegeling zeggen de duitsers en spring
zingen de britten, maar wij zeggen lente,
streng in engelse oren, voor alle
zangers langzaam,
maar evengoed schiet hier de boel in bloei
sprongsgewijs als het pasen wordt
en pril is het jaar na de maart
als het alfabet om is
en alles weer hoopvol begint.
Guillaume van der Graft
Zoveel soorten van verdriet,
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden,
en niet het snijden doet zo'n pijn
maar het afgesneden zijn.
Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden;
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
Arm en beschaamd zo arm te zijn.
Van M. Vasalis.
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden,
en niet het snijden doet zo'n pijn
maar het afgesneden zijn.
Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden;
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
Arm en beschaamd zo arm te zijn.
Van M. Vasalis.
Myrthe
Uitgelichte posts
