Soms zit ie op de grond, soms op de potrand. Vanmorgen was ik 'm zelfs even helemaal kwijt! Foetsie. Gelukkig geen berg kleine veertjes te zien... want schuin tegenover ons woont een witte kater (op leeftijd... echt niet snel meer...), en die was vandaag buiten.
Maar vanmiddag was ie d'r weer, onze duif.
Eerst op de grond achter de regenpijp, later weer 'op de pot'.
Vanmiddag ruziënde folderbezorgers vlakbij, kinderen rollen naar onze voordeur op skeelers, 't maakt allemaal niks uit, hij blijft netjes op de potrand zitten.
Je ziet wel dat ie naar je kijkt. Ik keuvel ook maar wat tegen 'm als ik langsloop. Want ik moet er er erg vaak langs, naar de fiets, naar de kliko, beetje vegen hier en daar. Maar niet te dichtbij.