Dinsdag middag naar de oogarts geweest, lensjes uit, druppels er in, oogdruk meten. En vervolgens, nog steeds zonder lensjes in, met de tram naar huis. Wat is slecht zien toch een ramp. Gelukkig wel heel huids thuis gekomen. Omdat de pupillen nog steeds vergroot waren, maar lekker naar bed gegaan. Na een dik uurtje slapen, waren de pupillen weer normaal en kon ik mijn lensjes weer in. Ik voelde me wat opgeblazen. Boterhammetje gegeten, thee gedronken en in eens... BLURB kotsen als bezetene. Tjee wat een stank. Naar de plee en ook van ondere spoot het er uit. Kramp en een smerige smaak. Alles op geruimt, handen grondig gewassen, lensjes weer uit. Terug naar bed met een emmertje er naast. En dat was maar goed ook. Want ik bleef over mn nek gaan, snachts nog van 3 tot 5 op de plee gehangen. Woensdag ochtend ziek gemeld. De hele dag als een zombie in huis gestrompeld en steeds weer naar de plee, je zou toch denken dat je een keer leeg ben. Ook de nacht van woensdag op donderdag een paar maal er uit gemoeten. Donderdag weer begonnen met een boterham, de bleef er in. Tegen 12 uur even met de hond naar buiten. Tref ik in de brievenbus tref ik een brief van mijn werk gever, ik word verwacht bij de bedrijfsarts, wegens mijn frequent ziekte verzuim. Frequent? Ik ben alleen in december vorig jaar thuis geweest wegens griep. Ach ja. Wel gelijk een goede gelegenheid de arts te informeren over mijn MRI scan, en de onderzoeken die de Uroloog nog voor me in petto heeft. Want die onderzoeken tellen natuurlijk ook mee als verzuim. Helaas kan ik er verder ook niets aan doen. Gelukkig gaat het nu wel weer. Morgen dus werken, zou ik nog genoeg ziekte kiemen in me hebben om collegas aan te steken? Ha.
het Nederlandse vingertje 
