Toch handig dit blog, want ik kon nu terug vinden hoe lang ik al bij deze opdracht gever zit..
http://forums.ebay.nl/thread.jspa?threadID=5317&start=168
sinds aug 2003, dus nu bijna 5 jaar. Extreem lang dus. Ik zat gelijk weer de oude artikeltjes te lezen en er kwamen weer allerlei herinneringen boven. Weet je, ik denk er al een tijdje over om mijn belevenissen vast te leggen via een ander medium. Niet in details natuurlijk, maar gewoon dingen die ik mee gemaakt heb in de jaren. Van de week las ik over "printing on demand" je schrijft een boek, stuurt dat via internet naar een drukkerij en die maken er een boek van. 1 exemplaar of 100.000 net wat je wil. Leek me wel een leuk cadeau voor mezelf als ik volgend jaar een "bepaalde leeftijd" bereik. Maar hoe schrijf je dan zo een boek over je zelf? Schrijf je dan op jaartallen, ( in 1974 deed ik... ) of op onderwerpen ( mijn huisdieren, verhuizen, de verbouwing, mijn eerste PC ). Ik weet niet. Lastige keuze.
Tot ik gisteren op internet "Personal Historian" tegen kwam. Wat een handig programma. Je kan je stamboom er in inporteren, er zitten lijsten in met "geheugen ankers" en daar van kan je zelf groepen kiezen. Muziek bijvoorbeeld, of Britse en US Geschiedenis, of Family. Wanneer je een onderwerp aan klikt in zo een ankerlijst, krijg je er vragen over. Wanneer hoorde deze plaat voor het eerst, Hoe kwam je te weten dat er een man op de maan was, Hoe voelde het om voor de eerste keer vader te worden ) De gebruikte ankers geef je een datum. Alle ingevoerde gegevens kun je later exporteren in datum volgorde of per onderwerp. Ik heb er gisteravond een hele tijd mee zitten spelen. Alleen, het is wel in het engels. Nu zoek ik dus een Nederlandstalig programma wat ongeveer het zelfde kan. Ja, KladblokPlus met Google. Maar dan moet je zelf je Ankers maken, en van een keuze op exporteren heb je niet. Wie heeft er een idee.
Het is niet de bedoeling mijn leven te gaan publiceren voor derden, het boekje wordt voor mezelf, (als ik 75 ben kunnen de kids me er uit voorlezen ) en voor de kids natuurlijk, voor het geval ik dood ga, voor ze op een leeftijd zijn dat ze bepaalde dingen beter kunnen begrijpen.
